Thursday, May 17, 2012

Hidayet

Ben mutlu hissetmiyorum hidayet.
Adının hidayet olduğunu kimse bilmiyor bu arada,
eski arkadaşlarından başka..
Akşamüzerlerinin güzelliğini, penceremdeki ağacın kokusunu, gece gördüğüm kabusu paylaşamıyorum kimseyle.
Ve böyle geçiyor zaman Hidayet, biliyor musun
Biliyorsundur tabi, benden çok daha iyi biliyorsundur zamanın nasıl hızla geçtiğini.
İnsanlar hep özler mi, özlemekle zaman geçer mi?
Sen de beni özlüyorsun biliyorum.
Ama her insan farklı özlüyor ve her insan farklı özleniyor değil mi.
Şimdi seni daha iyi anlayabileceğim yaşlara geldim.
Bir çok cümlen artık daha anlamlı. Ayrıca sana Hidayet demekte çok garip.
Ama olsun farkettim ki sana 27 senedir hiç 2.adınla hitap etmemişim.
Annen baban boşuna koymamış o adı da. 
Şimdi mesela Mercan benim adımı bilmiyor, çünkü bana hep teyze diyor.
Şimdi teyzeyim ben.
Teyze olmak insanı biraz dış kapının dış mandalı olmak gibi hissettiriyor.
Ama bir yandan da olmamak.
Ama Hidayet sen üzülme,
ben toparlarım kendimi yine. 

Sen benden kendini eksik etme..

No comments:

Camdan mezbahalar *

Bu yazıda hayvanlara yapılan işkencelerin videosunu neden izlemediğinizi ve neden izlemeniz gerektiğini yazıcam. " Kaz tüyünün n...