Friday, February 17, 2012

28


Hayat sizi de zorluyor mu? Yani 28 yaşına geldiğinizde hala bir hayat kurmaya çalışıyorsunuz, bu biraz garip değil mi? 28 yıldır yaşıyorum zaten, iyisiyle kötüsüyle. Ve o kadar eminim ki dünyanın parasını da kazansam değişen bir şey olmayacak, hayat yine devam edecek, iyisiyle kötüsüyle.. O zaman bu kendini parçalamak niye? Bu deli danalar gibi koşturmak? Hırs yapmak? Diğerini ezip geçmeye çalışmak? Yolun sonuna doğru amog koşucusu gibi koşturmak herşeyi yıkarak, hiç bir şeye dikkat etmeyerek.. Bi dur! Nerdeysen orda dur, sağına soluna bak.. kim var kim yok.. kimler senden bir telefon bekliyor bugün, ya da kimin sesi senin mutluluk hormonlarını yükseltir.. en son ne zaman güzel bir kitap okudun, veya özür diledin veya çok lezzetli bir çay demledin veya birinin gözünün ta dibine bakarak gülümsedin.. veya annenin senin için ne çok şey yaptığını hatırladın ve takdir ettin.. en son ne zaman birine kocamaaan sarıldın ve bütün enerjini aktardın.. hatırlamak zor mu? Peki en son ne zaman kime neden sinirlendin? Son sigaranın tadı nasıldı, en son içtiğin birayı içmese miydin acaba? O adamın/ kızın derdi neydi? En son ne zaman 'anlatamadın' kendini ve 'anlayamadın' karşı tarafı.. En son ne zaman bir kalem aldın eline, yazdın da yazdın.. Nerdesin şimdi? Bir barda? koltukta? arabada? haber mi izliyorsun, maç mı? En son ne zaman şöyle güzel bir şutla gol attın HAYATA? Yoksa herseferinde, hayat senden bir as çıkarmanı beklerken, pas mı dedin sen?
28 yaşındayım ve hayatımı kurma çabası içindeyim. Bugüne kadar yaşadığım neydi peki? Annemle babamın hayatı mı?

No comments:

Camdan mezbahalar *

Bu yazıda hayvanlara yapılan işkencelerin videosunu neden izlemediğinizi ve neden izlemeniz gerektiğini yazıcam. " Kaz tüyünün n...