Tuesday, February 10, 2009

...




Ev arkdaşlarım gitti ama ben gidemiyorum , yalnızım . Durumumu anlatabilmek için daha fazla cümleye ihtiyacım yok aslında, ama belki hislerimden de bahsedebilirim . İşte bunun için bi kaç anı , benzetme ve mübalağa ya ihtiyacım olabilir.
Ben ce hiç iç açıcı bir durum değil benim yalnız yaşamam , hep melankolik olurum böyle olursa .. Daha yalnızlığın üçüncü gününde Orhan Veli iyi andım ;

Bilmezler yalnız yaşamayanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret
Bilmezler .

Yurtta bile iki kişilik odalar varken , 4 kişilik odayı seçmiştim .Sonrasında 4 kişilik bu eve çıktım ve 5 kişi yaşadığım bile oldu . Ama hiç böyle olmamıştı. Yalnızlığı severim derdim ama benim bahsettiğim böylesi bir yalnızlık değildi. Ya hasta olursam? telefonum kapanır okula geç kalırsam? uyurgezerliğim tutarsa? .. o değil de hep uyumadan önce 'bu gece kabus görmesem bari 'diyorum . Çünkü gecenin bi saati uyanıp, karanlıkta koca evde yalnız olduğunu bilmek pek iyi hissettirmiyor.
*
Ama insan herşeye alışıyor , buna da alışırım gibi geliyor ..
*
Müzik editörümüzün her zaman dediği gibi , güzel anılar biriktirmek lazım , yalnızken bile :)

p.s. Kinyas ve Kayra yı 70. syf dan sonra bıraktım çünkü anladım ki o kitap beni depresyona sürükler , ve kendimi bu ara bi kitabın getirdiklerine karşı koyacak güçte hissetmiyorum . Kafka okusam daha iyi , 'Babaya Mektup '..

No comments:

Camdan mezbahalar *

Bu yazıda hayvanlara yapılan işkencelerin videosunu neden izlemediğinizi ve neden izlemeniz gerektiğini yazıcam. " Kaz tüyünün n...