Sunday, November 30, 2008

günlerden özlem ...


özledim ..
ailemi - evimi-çanakkaleyi özledim ..
ablamı - koray abiyi ..
marmaris te deniz kenarında uzun yalıdan yat limanına kadar yürümeyi , gökova da akşam üzeri güneş batarken plajda kitap okumayı ve uyuya kalmayı ... kampta yakamozun olduğu gecelerde denize girmeyi ve sabahlamayı , deniz kenarında oturup bi yandan muhabbet ederken bi yandan güneşin doğmasını beklemeyi ..
hamakta uyumayı özledim ..
pelin i özledim ..
beyoğlunda vakit geçirmeyi , bi boydan bi boya mekik dokumayı ..
tiyatroların kulislerine gidip fotoğraf çekmeyi özledim ve hatta sadece ' fotoğraf çekmeyi ' de özledim ..
dışarı çıkıp biraz kafa dağıtmayı mümkünse bi iki kadeh şarap içmeyi onun getirdiği psikolojiyle hayatın negatif tarafından uzak sohbet etmeyi..
en basitinden kahvemi hazırlayıp battaniyenin içine gömülüp film izlemeyi de özledim ..
özlemekle mi geçer ömür ? bunun bi çaresi yok mudur?

3 comments:

muammerokumus said...

özlemler dinmiştir bitmiştir umarım

ayniharflerlefarklicumleler said...

bayram tatili sağolsın en azından birinin yanına tik koyabilirim =)

muammerokumus said...

el de var bir diyorsun:) Özlemek kavuşmak için bahanedir. İyi bir bahane hem de.

Camdan mezbahalar *

Bu yazıda hayvanlara yapılan işkencelerin videosunu neden izlemediğinizi ve neden izlemeniz gerektiğini yazıcam. " Kaz tüyünün n...